Ένα μεσιτικό γραφείο λαμβάνει ένα email: «Ψάχνω διαμέρισμα μέχρι 180.000 ευρώ, κοντά σε μετρό». Η ομάδα θέλει να καταχωρίζεται το αίτημα, να βρίσκονται σχετικές αγγελίες και να ετοιμάζεται απάντηση. Το αν χρειάζεται agent εξαρτάται από το ποιος αποφασίζει τα επόμενα βήματα.
Ας χρησιμοποιήσουμε αυτό το υποθετικό παράδειγμα για να σχεδιάσουμε τρεις εκδοχές της ίδιας λειτουργίας. Η σύγκριση αφορά την αρχιτεκτονική της εφαρμογής· δεν περιγράφει έργο πελάτη ή μετρημένα αποτελέσματα.
Πρώτα ξεχωρίστε τους κανόνες από την ερμηνεία
Η καταχώριση του email στο CRM, ο έλεγχος για διπλό αίτημα και η ανάθεση σε διαθέσιμο συνεργάτη μπορούν να γίνουν με καθορισμένους κανόνες. Για την ερμηνεία του ελεύθερου κειμένου μπορεί να χρησιμοποιηθεί μοντέλο: να εξαγάγει προϋπολογισμό, περιοχή και χαρακτηριστικά σε συγκεκριμένα πεδία.
Η εφαρμογή ελέγχει έπειτα τα πεδία. Αν το ποσό λείπει, το σημειώνει ως άγνωστο. Αν μια περιοχή δεν αντιστοιχεί στον κατάλογο, ζητά διευκρίνιση. Η έξοδος του μοντέλου περνά από ελέγχους πριν αλλάξει μια εγγραφή ή χρησιμοποιηθεί στην αναζήτηση.
Μια σταθερή διαδρομή μπορεί να καλύπτει όλη τη δουλειά
Στη δεύτερη εκδοχή, η εφαρμογή ακολουθεί πάντα την ίδια σειρά: διαβάζει το αίτημα, εξάγει τα κριτήρια, αναζητά στη βάση και συντάσσει προσχέδιο από τα αποτελέσματα. Ο συνεργάτης βλέπει τις αγγελίες που χρησιμοποιήθηκαν και εγκρίνει το κείμενο πριν σταλεί.
Η Anthropic ονομάζει workflow μια διαδικασία με προκαθορισμένα βήματα και agent ένα σύστημα όπου το μοντέλο κατευθύνει τη διαδικασία και τη χρήση εργαλείων. Αυτή η διάκριση βοηθά να εντοπίσουμε πού ακριβώς χρειαζόμαστε αποφάσεις από το μοντέλο.
Ο agent έχει λόγο ύπαρξης όταν αλλάζει η διαδρομή
Ας προσθέσουμε ένα δεύτερο αίτημα: «Αν δεν υπάρχει κάτι εκεί, κοίτα γειτονικές περιοχές, αλλά υπολόγισε ότι μετακινούμαι χωρίς αυτοκίνητο». Ίσως χρειάζονται διαφορετικές αναζητήσεις και πληροφορίες από περισσότερα εργαλεία. Ένας agent θα μπορούσε να αποφασίζει ποια αναζήτηση θα κάνει και αν χρειάζεται διευκρίνιση.
Πριν του δοθεί αυτή η δυνατότητα, ορίζονται τα διαθέσιμα εργαλεία, τα δικαιώματα, ο μέγιστος αριθμός ενεργειών και το όριο κόστους. Η αποστολή email παραμένει ξεχωριστή ενέργεια με έγκριση. Αν τα δεδομένα δεν αρκούν, η εφαρμογή πρέπει να μπορεί να επιστρέψει το αίτημα στον άνθρωπο.
Δοκιμάστε πρώτα τις περιπτώσεις που σας δυσκολεύουν
Κρατήστε δείγματα με ελλιπή στοιχεία, αντικρουόμενες απαιτήσεις και καμία διαθέσιμη αγγελία. Για κάθε δείγμα γράψτε τι θεωρείτε αποδεκτό: ποια πεδία πρέπει να εξαχθούν, ποιες πληροφορίες επιτρέπεται να αναφερθούν και πότε χρειάζεται ερώτηση.
Συγκρίνετε τις εκδοχές στα ίδια δείγματα. Καταγράψτε λανθασμένες προτάσεις, χρόνο ελέγχου, καθυστέρηση και κόστος ανά ολοκληρωμένο αίτημα. Ένας σωστός agent που απαιτεί περισσότερο έλεγχο από τη σημερινή διαδικασία χρειάζεται επανεξέταση πριν χρησιμοποιηθεί καθημερινά.
Η πρώτη έκδοση που θα δοκιμάζαμε
Για το συγκεκριμένο παράδειγμα, θα ξεκινούσαμε με εξαγωγή κριτηρίων, αναζήτηση στη βάση και προσχέδιο προς έγκριση. Θα προσθέταμε επιλογή εργαλείων από το μοντέλο μόνο αν τα πραγματικά αιτήματα έδειχναν ότι η σταθερή διαδρομή περιορίζει χρήσιμες απαντήσεις.
Στη συζήτηση με την ομάδα ανάπτυξης, ζητήστε να δείτε ποιος αποφασίζει κάθε βήμα, ποιος εγκρίνει τις εξωτερικές ενέργειες και πού καταγράφονται τα λάθη. Αυτές οι απαντήσεις θα σας πουν περισσότερα για την εφαρμογή από την ονομασία του agent.
Πηγές
Anthropic — Building effective agents (19 Δεκεμβρίου 2024) ↗
Χρησιμοποιούμε τη διάκριση workflows και agents από τον οδηγό του 2024. Η ίδια η Anthropic σημειώνει ότι τα εργαλεία έχουν αλλάξει έκτοτε. Το παράδειγμα και οι επιλογές υλοποίησης παραπάνω είναι δική μας πρόταση σχεδιασμού.